اين روزها گاهي ابر مي شوم و مي بارم بر دلتنگي هايم، گاهي سخن عشق مي گويم و دلم سنگين است

 از اين غم ها . اشک در سکوت شب چه الماس گرانبهاي است. شبي در لحظه ي باران به پاي بوسي

 عشق مي روم با نگاهي خيس و قلبي شکسته با يک بغل آرزو و اميد . بي تو چه سخت است عاشقانه

 سرودن. بي تو اسيرم در کوچه باغ هاي پاييز و در هم شکسته ام از سکوت پاييز و زردي رنگ ها و

 اينجا ست كه گره مي زنند غم هاي دنيا بر سينه عاشق و گره مي خورد تمام نغمه هاي عشق با من و

 عشق به بي نهايت مي رسد در نگاهی خيس .........، دلم سنگين است از اين همه غم . درهم شکسته ام

 و دل سوخته ام و حال ديگر درماني نيست بايد رفت...........